اخبار و مطبوعات
اخبار و مطبوعات رویدادها
گفتگو با نسیم مهدوی – به قلم عاطفه علیان
۱۴ فروردین ماه ۲۰۱۹

گفتگو با نسیم مهدوی به بهانه نمایشگاهش در گالری دیدار

 دنیا را رنگی می بینم

گروه فرهنگ و هنر روزنامه اصفهان امروز – عاطفه علیان:

جمعه ای که گذشت، ۲۱ دی ۱۳۹۷ نمایشگاه انفرادی نسیم مهدوی در گالری دیدار آغاز به کار کرد. مهدوی، هنرمند جوانی است که تا چهارشنبه، ۴۰ اثری که از سال ۹۳ نقاشی کرده را به نمایش گذاشته است. کارهای نسیم مهدوی در ابعاد مختلف و شامل کلاژ و ترکیب مواد روی بوم و اکریلیک است. در استیتمنت، با قلمش آمده است: (من از آن طبیعتم، خود را در آن یافتــم، در آن قدم زدم، صداها و آنچه لمس کردم را به تصویر درآوردم. بودن ها و نبودن ها، گفتن ها و سکوت ها، دلبستگی و کنده شدن ها در غالب رنگ و فرم نمایان شد.) آنچه در بعضی از تابلوهای مهدوی مشــاهده می شود مربوط به دوران افســردگی پس از زایمان است که تجربه زیســته بیشتر مادران است. نســیم مهدوی دانش آموخته انجمن هنرمندان نقاش اصفهان است و زیر نظر اساتیدی چون طهمورث بهادرانی، حسین تحویلیان، جواد طاهری، مرتضی بصراوی و صابری و نوشین نفیسی و زهرا فنایی دوره های نقاشــی را گذراند. در آثارش نقش رنگ بر خط و فرم غالب اســت. حمایت گالری داران خصوصی همچون گالری دیدار، از هنرمندان جوان شهر را به فال نیک گرفتیم و با او گفتگو کردیم که در ادامه می خوانید:

– در استیمنت آورده اید که من از طبیعتم و طبیعت عنصر مهمی در این آثار است. از سوی دیگر، عنصر رنگ در آثار بسیار به چشم می خورد. دلیل خاصی داشته این رنگارنگی؟

– من تجربه گرا هستم، قصدم این نیست که سبک های گذشــته را دنبال و تکرار کنم. از طبیعت و واقعیت طبیعت الهام گرفتم و حســی کــه از طبیعت می گیرم را کاملا آزادانه روی بوم اجرا می کنم. این احساس تعلق به طبیعت مطمئنا، ریشه در دوران کودکی ام دارد. از نظر من آنچــه در طبیعت می گذرد با آنچــه در زندگی فردی انســانها می گذرد بسیار مشــابه است و هر دو فصل های متفاوتی را زندگی می کنند. این ایستایی و مقاومت طبیعت در پس هر زمستان و امید به آمدن بهاری دیگر، برایم جذاب و هیجان انگیز بود. شاید دلیل رنگی بودن آثارم سرشــتی دارد، چرا که از کودکی همیشه نقاشی هایم پر از رنگ بود و کاغذ جای ســفید نداشــت. به رنگ بها بسیار می دادم و هنوز هم همین گونه اســت مــن دنیا را رنگی می بینم و از این ویژگی لذت می برم.

– تعدادی از آثار شــما مربوط بــه دوران پس از زایمان اســت. دورانی که بیشتر مادران دچار افســردگی پس از زایمان می شــوند. اهمیت این موضوع تا چه اندازه بوده است؟

– مجمــوع نقاشــی هایم در ایــن نمایشــگاه ۴٠ اثر است که حدود ٢٧ اثر را در دوران پس از زایمان نقاشــی کردم. مسئله مادر شدن تأثیر زیادی در من داشت و باعث شد که به موضوع رویش و زایش و تولد دوباره بیشــتر فکر کنم. حتی گاهی ناخواســته در نقاشی هایم بروز داده شد. سعی کردم ارتباطی بین دوران قبل بارداری و پس از زایمان باشد ولی نقاشی ها کم کم از حالت کلاژ به سمت انتزاع و سادگی رسید.

– آثار تا چه اندازه بر فردیت هنرمند استوار است؟

– پاسخ این پرسش با بیننده و مخاطب من است؛ اما امیدم بر این است که توانسته باشم آنچه در نظر داشتم را به بیان رســانده باشم. به نظرم خود آثار به اندازه کافی گویا هستند که به تکرار نیفتاده و شــاید بــه دلیل وقفه های زمانی که بین اجرای آثارم پیش آمده باشد. قطعا هر اثری که آفرینش می شود برای بیان خود نیاز به مخاطب دارد و رسالت اثر با مخاطب تکمیل می شــود اما این نکته باعث نمی شود که فردیت خودم را حفظ نکنم.

– آثاری از کلاژ هم در نمایشگاه دیده می شود. به چه دورانی برمی گردد؟

به چند دلیل از کلاژ استفاده کردم. زمانی از کلاژ استفاده کردم که خودم ازلحاظ روحی و روان تنی فوق العاده هیجانی بودم و احساساتم دچار زیر و بم بسیار بود و برای تخلیه این هیجان احســاس کردم نیاز دارم از خــود عناصر طبیعت به عنوان کلاژ اســتفاده کنم. دلیل دیگر علاقه به عناصر طبیعت است که می خواستم در آثارم حضور جسمی و عینی داشته باشد. دلیل دیگر همراهی با گروهی که هنر محیطی کار می کردند و درگیری ذهنی برایم ایجاد شد.

– شما مربی نقاشــی کودک هم هســتید. این مادرانگی و اهمیت به کودکی در آثار و حرفه دغدغه شماست. اوضاع نقاشــی کودکان در اصفهان را چطور می بینید؟

– دو نکته قابل ذکر اســت. بعضی مربیان نقاشی کودک هنوز روش آموزشی صحیحی ندارند و از کلیشه ها به جای بروز خلاقیت در نقاشی کودکان استفاده می کنند و توجه به فردیت کودک نمی شــود. نکتــه دیگر اینکه بعضی از والدین درک درســتی از آمــوزش صحیــح را ندارند و صرفا یک نقاشی کپی شــده خوش آب و رنگ را بیشتر می پســندند و این دیدگاه غلط را به کودکان خود انتقال دادند و در این میان بسیاری از خلاقیت ها و استعدادهای کودکان رشد پیدا نمی کند.