“بدنمندی”

بدن به عنوان یک مفهوم زنده همواره در مسیر تاریخ ،تعریف و باز تعریف شده است. بدن مفهومی است که در بستری از پندارها و رفتارها شکل زیست انسان را پیش روی تاریخ می گذارد. پیوست بدن با جهان تنها یک پیوست فیزیکی نیست، بدن واسطه ی انسان با جهان هستی است، بدن موضوع است ، بدن ابزار است ، بدن هدف است ،بدن نشانه است ، بدن مفهوم است ، بدن محور است، بدن ماهیت است، بدن هویت است ، بدن دارای حقوق است، بدن دارای ارزش است، بدن مهم است، زندگی را بدون بدن و یا حذف پاره ای از آن تصور کنید… جهان به واسطه ی بدن درک می‌شود. و جهان‌بینی ما به درک تجربه های بدن از جهان
آثار به نمایش در آمده در اینجا با «موضوع بدنمندی در زیست مکان ایران امروز» نگاهی است به این امر.

کیوریتور: طهمورث بهادرانی

هنرمندان:
لاله آیتی. طهمورث بهادرانی. مهدی تمیزی. فهیمه حقیقی. پری زنگنه. پروانه سیلانی. رسول معرک نژاد. نوشین نفیسی. فرناز نیکوخواه

طراح پوستر: غزال حسینی

از شهری در حافظه
جستارها و برش‌ها
اثری از “رسول معرک نژاد”

این ویدئوآرت حاصل سفری‌ست در دل خیابان‌های شهر، تا خاطره‌های فراموش‌شده و فراموش‌نشده. از خرداد تا بهمن ۱۴۰۳، با دوربینی دستی، سوار بر دوچرخه، خیابان‌های اصفهان را درنوردیدم. شهر را نه‌فقط دیدم، که شنیدم، حس کردم.
از دو سال پیش، با خود می‌اندیشیدم که ویدئوآرت، برای نجات از سکون و بی‌روحی، به چیزی فراتر نیاز دارد؛ به روایت، به لمس زندگی، به صدای زیسته‌ی ما. همین جست‌وجو بود که مرا به «فیلم جستار» رساند—به جستارهایی شخصی که نه برای روایت داستان، بلکه برای لمس حقیقت‌اند.
در راستای همین اندیشه، کوشیدم دیگرانی را نیز با خود همراه کنم: با برگزاری جلسات جستارنویسی و تحلیل فیلم جستار در مکان‌هایی چون انجمن نقاشان اصفهان. اما این مسیر آسان نبود و چندان به ثمر ننشست.
و اکنون، همه‌ی آن تجربه‌ها، مشاهدات، و خلوت‌ها، در قالب این ویدئوآرت چهل‌وهشت دقیقه‌ای شکل گرفته‌اند—شامل شش بخش مستقل اما پیوسته. موسیقی آن نیز تجربه‌ای دیگر است: ساخت موسیقی با همراهی هوش مصنوعی.
این ویدئو، تنها تماشای خیابان‌ها نیست؛ بازخوانی ماست. در سایه‌ها، در سکوت، در جریان آرام زندگی.